Dag 7 – vrij 20 oktober 2017 door Ietje Timmermans
20 oktober 2017

We hoefden deze keer niet zo vroeg uit bed. Het ontbijt is goed en altijd weer gezellig.
Om circa 1030u was er de afscheidsviering in de grote Pius X kerk. Het ceremonieel is immer indrukwekkend. Het koor, incl. Hannie, zong weer prachtig. Even voor 1200u was het afgelopen.

Daarna weer naar het hotel voor de op een na laatste warme maaltijd. Dat was een klein beetje haasten, want Magda wilde naar de baden en daar is het: “wie het eerst komt, het eerst maalt”. Nu hebben de rolstoelzittenden het voordeel dat ze eerder mogen (meestal). Helaas lukte dat deze keer niet helemaal. Rijen vrouwen gingen voor op Magda en Hannie – die bij haar was – voordat zij aan de beurt waren. In de tussentijd ben ik even bij de grot gaan zitten, heb nog wat foto’s gemaakt om daarna weer terug naar de baden te gaan. Een groep mannen zong prachtig en de leiding was weer heerlijk oververhit en irritant in de weer. Het duurde niet al te lang voor Hannie en Magda weer klaar waren. Hannie eerst en die moest uit de wachtruimte gereden worden, Magda kwam even later.

We zijn daarna naar de grot gegaan en hebben daar stilletjes gezeten met de handen verstrengeld. Niet al te lang, want we hadden trek in koffie en het terras aan het water: “Riviera del Sol” werd de eindbestemming. Daar zaten Ina en Greet al aan de koffie. Wij schoven bij hun aan en kletsten er weer lustig op los. Vooral Magda, wiens vertelboek nooit uitraakt. Zo leerde ik heel veel van het leven uit Heiloo van weleer. Terwijl wij daar zaten vloog er een tijdje een drone over de Gave.

Toen gebeurde er iets bijzonders: een kleine vlinder landde op de handtas van Magda. Hij had bijna de kleur van haar tas. Magda zat net over haar overleden man Piet te praten en de kleine vlinder werd al snel Piet genoemd. De vlinder bleef zitten tot wij weggingen; toen spreidde hij zijn vleugels, die steeds dicht waren gebleven, en bij het ontvouwen kwam een prachtige oranje kleur tevoorschijn. Hij bleef even zo zitten en toen vloog hij weg… Dit was zo mooi!

Om 1630u moest de hele groep paraat zijn bij De Gekroonde Maagd. We liepen samen naar de plek waar we onze bedevaart ook zijn begonnen, aan de overkant van de Gave precies tegenover de grot. Daar namen we afscheid van Maria. Bas ging voor in gebed en gezang (O Serafijn staat op blz 11, Bas :-) )

Terug in het hotel werden we verzocht om 1830u in de kelder van het hotel te komen voor de het zegenen van de devotionalia – alle dingetjes die gekocht zijn voor het thuisfront of voor zichzelf. Daaraan vooraf vertelde Bas nog een mooie parabel over twee dauwdruppels. Anneke Kaspers die na 10 jaar Lourdes ‘Maria aan de wilgen hangt’ droeg nog een mooi gedicht op.

Door het hotel waren we na deze bijeenkomst uitgenodigd in de lounge. Daar werden we getrakteerd op hapjes en lokale wijn. Heerlijk was dat en bijzonder attent. Het diner inclusief een omelette Sybrienne (en de olijven die ik geconfisqeerd had) was wederom heerlijk. Om 2200u vertrokken we naar boven om de koffers te pakken, te douchen en daarna voldaan in slaap te vallen.

Ietje Timmermans